با حضور تو دوباره

زندگی معنی میگیره

بی تو دل مثل پرنده

گوشه قفس میمیره

***

از تو خواهشم همینه

که منو تنها نذاری

خلوت شبانه هامو

سردو بی صدا نذاری

شعر از:سهیل محمودی

اولینها:

اولین هدیه:هدیه ولنتاین بود

اولین ناهار:رفتیم سفره خونه پارسیان

اولین حلقه:روز تولد من

اولین گریه:روی کوه حسین آباد بغدادی(کنار مرکز نظامی)

اولین دستگیری:پارک جنگلی

اولین دعوا:مرداد ۸۷ وحید فردای اون روز کنکور داشت

اولین شام:هنوز نرفتیم

اولین مسافرت:پاییز ۸۷ رفتیم خمین.خیلی باحال بود

اولین دوری طولانی:من ۱ماه تهران رفتم.

اولین دوری طولانی عذاب آور:وحید رفت سیری

اولین هیجان:توی فرودگاه وقتی وحید از سیری برگشت

اولین خرید مشترک:زمستون ۸۷ وحید بلوز کاپشن خرید(به سلیقه من)

اولین دعای مشترک:ماه رمضون امسال رفتیم امامزاده خاتون و عبدالله

یک سال و هفت ماه و بیست روز پیش اولین ملاقات عاشقانه ما بود.۱روز سرد و برفی.تو مغازه .اون موقع از هر دری گفتیم به جز عشقی که بوجود اومده بود.ما که خیلی داغ بودیم ولی اگه شما از اونجا رد میشدید قلبهایی که از  در مغازه بیرون ریخته بودو میدیدید.

وقتی بهش تبریک گفتم همه چیز عوض شد.خلاصه یک سال مسج دادمو دادم تا...........

وقتی که دیگه دنیای چت تموم شد وما هم رفتیم بین آدم بزرگها روز تولدش من مسج دادم و تبریک گفتم.

اون اولها:۴یا ۵سال قبل تو همین نت با هم آشنا شدیم.اولش همه چیز مسخره بازی بود.ولی کم کم دوستهای خوبی برای هم شدیم.